توسعه خط واحد قلعه گنج، راهکار فوری برای پایاندادن به مخاطرات جانی دانشآموزان شمسآباد است.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی«کلات گنج»؛ دانشآموزان روستای شمسآباد به دلیل فقدان سرویس و هزینههای گزاف، با مخاطرات جانی دستوپنجه نرم میکنند؛ اصلاح مسیر خطواحد قلعهگنج، تنها راه نجات است.
درحالیکه سپیدهدمهای قلعهگنج با امیدهای نوظهور دانشآموزان برای ساختن فردایی روشن آغاز میشود، در روستای شمسآباد، تصویری تلخ و نگرانکننده سایهای سیاه بر این امیدها افکنده است.
هر روز صبح، با نبود سرویسهای منظم و هزینههای گزاف حملونقل عمومی، دانشآموزان ناچارند برای رسیدن به مقصد، مسیرهای پرخطر جادهای را با گروههای چندنفره، گاه سه یا چهار نفر، بر روی موتورهای کوچک و بدون حفاظ طی کنند.
این وضعیت، نهتنها امنیت جانی آنها را به مخاطره انداخته، بلکه با ریسک بالای تصادفات جادهای، آرامش را از خانههای این روستا ربوده است. مادرانی که هر صبح فرزندانشان را با خدانگهداری لرزان راهی میکنند، تا لحظهی بازگشت، چشم از جاده برنمیدارند.
یکی از مادران روستای شمسآباد در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری «کلات گنج» گفت: وقتی میبینم بچههایم با موتورهای بیامنی جابهجا میشوند، تمام شب را بیخواب هستم.
وی افزود: اگر فقط همین خط واحد تا شمسآباد بیاید، بخشی از دغدغههای ما حل میشود و بچههایم با آرامش و بدون ترس به مدرسه میرسند.
آغاز سرمای پاییزی و چالشهای جسمی در مسیر مدرسه
دانشآموزانی که اکنون در هوای خنک و با وزش بادهای گزنده مسیر را طی میکنند، بهزودی با چالشهای جسمی و بیماریهای فصلی مواجه خواهند شد.
موتورسواری در هوای سرد پاییزی، برای جسم نحیف کودکی که تازه از خواب برخاسته، چیزی جز سرماخوردگیهای مکرر و دردهای مفصلی به همراه ندارد.
این دغدغه، نگرانی عمیق مادرانی را که نگران سلامت جسمی و ایمنی فرزندانشان در مسیرهای بیسرویس هستند، به اوج خود رسانده است.
وقتی دانشآموز با تنی لرزان از سرما به کلاس درس میرسد، آیا ذهنی برای یادگیری مطالب درسی باقی میماند؟ این نبرد نابرابر میان سرما و دانش، سد بزرگی در مسیر پیشرفت علمی این آیندهسازان است که نیازمند توجه فوری مسئولان امر است.
تنگنای اقتصادی؛ وقتی آژانس فراتر از توان خانوادههاست
یکی از اهالی روستای شمس آباد قلعه گنج در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری«کلات گنج» عنوان کرد: هزینه آژانس برای ما غیر قابلتحمل است، ما نمیتوانیم برای رفتوبرگشت دانشآموز، مبالغ سنگینی پرداخت کنیم.
وی بیان کرد: اگر مسیر اتوبوس کمی تغییر کند و به روستای ما برسد، این یعنی کمک بزرگ مسئولان به مردم. این کار میتواند مسیر تحصیل را برای خیلیها هموارتر کند.
در میان چرخدندههای گرانی و تورم که سفرههای مردم را کوچکتر کرده و کمبودهای احتمالی سوخت که رفتوآمد را دشوارتر ساخته، خانوادههای شمسآباد با یک بنبست اقتصادی سخت روبرو شدهاند.
هزینهی سنگین آژانس و سرویسهای شخصی که برای رفت و برگشت روزانه به رقمهای نجومی برای یک خانوار کارگر میرسد، عملاً تحصیل منظم را برای بسیاری از دانشآموزان دشوار کرده است.
پدرانی که تمام روز در گرمای سوزان منطقه به دنبال روزی حلالاند، اکنون باید بخش بزرگی از درآمد ناچیز خود را صرف هزینهی رفتوآمدی کنند که اگر مدیریت میشد، چنین باری بر دوششان نبود.
این فشار مالی، باری سنگین بر دوش مادرانی است که میان تأمین معاش روزانه و تأمین امنیت رفتوآمد فرزندانشان، سرگردان ماندهاند.
آیا شایسته است که دغدغهی تحصیل، تبدیل به کابوس شبانهی خانوادهها شود؟ فقر نباید مانع آموزش باشد، اما امروز در شمسآباد، هزینهی «رسیدن به مدرسه» به اندازهی هزینهی «تغذیه و مسکن» حیاتی و درعینحال کمرشکن شده است.
تغییر مسیر خط واحد؛ کلیدی برای گشودن دریچهی امید
در میان این تاریکی و یاس، راهکاری روشن و عملی به چشم میآید: اصلاح و گسترش مسیر خط واحد قلعهگنج.
در حال حاضر، این خط واحد تنها تا محله «سرتک» پیش میرود و گویی مرز رسیدن امکانات، همینجا به پایان میرسد. اما اگر با نگاهی مهربانتر، دلسوزانهتر و با سیاستگذاری دقیق، مسیر این خط واحد به روستای شمسآباد نیز تعمیم یابد، بخشی از این بحران عمیق فروکش خواهد کرد.
این اقدام، اگرچه شاید تمام مشکلات اقتصادی کشور را یکباره حل نکند، اما با کاهش هزینههای سنگین آژانسهای خصوصی و حذف خطر مرگبار موتورسواریهای دستهجمعی، باری عظیم از دوش خانوادهها برداشته خواهد شد.
ناوگان حملونقل عمومی، متعلق به مردم است و باید به جایی برود که مردم در آنجا بیشترین نیاز را دارند. چرا باید اتوبوسی که میتواند منجی جان دهها دانشآموز باشد، در میانه راه متوقف شود؟ تغییر مسیر این اتوبوس، نه تنها یک خدمت رفاهی، بلکه یک اقدام راهبردی برای حفظ سرمایههای انسانی این منطقه است.
امیدآفرینی در مسیر عدالت آموزشی و امنیت جانی
یکی از شهروندان قلعه گنج در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری «کلات گنج» اظهار کرد: ما امید داریم که تغییر مسیر خط واحد، راهکاری عملی و کارآمد است.
وی ادامه داد: این کار باعث میشود دانشآموزان شمسآباد احساس کنند که صدایشان شنیده شده است. این حرکت، باری از دوش خانوادههای روستایی برمیدارد و حس امنیت را به جامعه بازمیگرداند
گسترش خط واحد به سمت شمسآباد، تنها یک تغییر مسیر ساده در نقشه راه نیست؛ بلکه یک پیام امیدآفرین، نشانهای از عدالتطلبی و گامی در راستای تکریم حقوق شهروندی مردم شریف این روستاست.
این اقدام میتواند جرقه امید را در دل دانشآموزانی که با هزار آرزو به دنبال آیندهای روشن هستند، شعلهور کند. با رسیدن اتوبوس به روستا، امنیت جانی جایگزین ترس از تصادف، و آسایش مالی جایگزین درماندگی اقتصادی خواهد شد.
وقتی دانشآموز با آرامش و در محیطی ایمن به مدرسه میرسد، بهرهوری آموزشی او دوچندان میشود و این یعنی گامی بزرگ در جهت عدالت آموزشی در شهرستان قلعهگنج.
ما از مسئولان اجرایی و متولیان حملونقل تقاضا داریم با بررسی میدانی این وضعیت و شنیدن صدای خانوادههای نگران شمسآباد، اقدامی عاجل صورت دهند.
قلعهگنج نیازمند مدیرانی است که عدالت را نه در حرف، بلکه در مسیر حرکت اتوبوسها و خدمترسانی به روستاهای دورتر جستجو کنند. وقت آن است که لبخند دوباره بر لبان دانشآموزان شمسآباد بنشیند.
انتهای خبر/لعیا سالاری

